You will never walk alone.

posted on 06 Dec 2009 20:07 by mores

 

ช่วงอาทิตย์ก่อนอยู่ในช่วงที่เหมือนอารมณ์มันพีคถึงขีดสุด

อะไร ๆ มันก็รุมเร้าเข้ามาในชีวิตที่เหมือนจะไหลไปตามกระแสเรื่อย ๆ

แต่ในช่วงเวลาที่ย่ำแย่ หาทางออกไม่เจอ ฟุ้งซ่านจนเกือบจะยอมแพ้กับทุกอย่างแล้ว

ในเวลาร้าย ๆ ก็ยังมีอะไรดี ๆ อยู่เสมอ

อะไรดี ๆ อย่างแรก คงเป็น การได้มีเพื่อนดี ๆ ถึงสองคนในชีวิต

คนบางคนเขาใช้เวลาหาทั้งชีวิต แต่กลับหาไม่เจอ

แต่การที่เราได้เจอถึงสองคน ก็ทำให้รู้สึกว่าเวลาที่หายใจอยู่ไม่ได้ไม่มีค่าอะไรเลย

อย่างที่สองคงเป็น การมีคนที่พร้อมจะอ้าแขนโอบกอดเราตลอดเวลาไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ตาม

บางเวลาที่เราเดินบนเส้นทางของตัวเอง คิดว่าตัวเองมีความสุขกับการไม่พึ่งพาใคร

คิดว่า พอล้ม มันก็เหมือนกับจะกลิ้งหลุน ๆ ลงบันไดโดยไม่มีไม้กั้น ไม่ให้เราร่วงลงไปสู่พื้น

แต่พอเราหงายหลัง ล้มจริง ๆ แทนที่จะกลิ้งลงไปกองกับพื้น เรากลับได้เจอคนที่เขายืนอยู่ข้างหลัง

มองเราตลอดเวลาที่เราวิ่งหนีเขา คอยกอดเราไว้ กันไม่ให้เรากลิ้งลงไป ก็ทำให้ชีวิตดูมีค่าขึ้นมาจริง ๆ

When you think you have no one, there is always the one.

เพียงง่าย ๆ แค่หยุดวิ่ง มองกลับไปข้างหลัง เดินเข้าไปหาเขา คนที่รักเราอย่างไม่มีข้อแม้

พร้อมจะปกป้อง ปลุกปลอบเราอยู่ตลอดเวลในโลกนี้มีไม่กี่คน อย่าใช้เวลาที่ผ่านมาให้เสียเปล่าเลยนะ

คำว่า You will never walk alone มันมีความหมายมากจริง ๆ เมื่อก่อนไม่เคยคิดถึงคำนี้จริง ๆ จัง ๆ มาก่อน

แต่วันนี้ พอได้เจออะไรแบบนี้กับตัว การอยู่ตัวคนเดียวบนโลก

มันน่ากลัวกว่าการโดนทำให้เจ็บปวดซ้ำแล้ว ซ้ำเล่าซะอีก

อยากฝากถึงหลาย ๆ คนที่คิดว่าพ่อแม่ไม่เข้าใจนะ

ตัวเราเอง ก็ไม่ได้เปิดใจพูดคุยกับพ่อแม่มานานมาก เพราะคิดว่าเขาไม่เข้าใจ

แต่ความจริงแล้ว เราไม่เคยยอมให้เขาเข้าใจต่างหาก เราหันหลังวิ่งหนี แต่นี่คือการกระทำของคนขี้ขลาด

มีอะไร คิดอะไรก็พูดออกมาเถอะค่ะ เวลาของเรากับเขาไม่ได้มีมากมายนัก

ใช้เวลาที่มีอยู่ด้วยกันให้คุ้มค่าเถอะ คุณไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวในโลกนะ

เมื่อวานเป็นวันพ่อ ก็อยากจะอัพอะไรเกี่ยวกับครอบครัวเหมือนกัน แต่เบลอ ๆ มัวแต่ไปดูบ้าน ซื้อของ

เลยปิ้วตามระเบียบ เหอะ ๆ  

อีกไม่กี่เดือนก็จะปิดเทอมละ เปิดรอบหน้ามา ก็ย้ายไปเป็นเด็กบ้านนอก อัพเกรดสถานะจากเด็กดอยเล็กน้อย

แต่เหนืออื่นใด.... อีกสองอาทิตย์จะปีใหม่แล้วววววววววววววววว

เวลาผ่านมารวดเร็ว มาแล้วก็ผ่านไปจริง ๆ

หยุดรอบนี้ก็วางแผนจะไปเที่ยวนากาโนะ โตเกียว ไปเจอเพื่อนล่ะ ไม่ได้เจอกันมาสองสามปีได้แล้ว

จะเที่ยวอีกแล้ว แต่รูปตอนไปคันไซยังจัดการไม่เสร็จเล้ยยยยย ปีหน้าจะได้ดูกันไหมเนี่ย?????

ตอนนี้รอซื้อ external Harddisk ก่อน คอมอืดเกิน

มีคิวรอมากมายเรื่องรูปนี้ อยากได้คอมเร็ว ๆ สักเครื่อง

ต้องรอให้เครื่องนี้พังก่อนสินะ - - เอาทุ่มลงพื้นซะดีไหมเนี่ย??

อยากได้แม็คบุ๊คคคคคคคคค

บทสนทนาต่อไปนี้เกิดขึ้นเมื่อข้าพเจ้าบอกมารดาว่าอยากได้คอมดี ๆ เพราะเอเซอร์มันค่อนข้างจะพังง่าย

ไม่ค่อยทนมือไปนิด

ข้าพเจ้า - แม่ รอบหน้าซื้อยี่ห้ออื่นได้มะ เนี่ย ใช้เอเซอร์มาตลอด ปัญหามากมายวุ่นวาย

มารดา - อะไรอีก เครื่องนี้ก็เพิ่งซื้อ

ข้าพเจ้า - ดูดิ เนี่ย ใช้มาปีเดียว สายไฟพังละ ตัวก่อน ก็ฮาร์ดดิสก์พัง ข้อมูลหายเรียบ เพื่อนมันใช้โตชิบ้า

              ใช้มาเจ็ดปีละ อึดมาก

มารดา - ใช้ทำไมของอึด ๆ ใช้เอเซอร์นี่แหละดีแล้ว พังง่าย อยากเปลี่ยนบ่อยไม่ใช่รึไง ดีออก สองปีเปลี่ยนที

ข้าพเจ้า - .... (เออ จริง ซื้อของดีแล้วอดเปลี่ยนบ่อย ๆ อย่าเลยดีกว่า)

ยกนี้มารดาชนะเห็น ๆ

 

สรุป เอ็นทรี่นี้ ตกม้าตายตอนจบ - - ไร้สาระได้อีก จริง ๆ ก็อยากให้ทุกคนหันหน้าเข้าหาพ่อแม่นะ

เราโชคดีที่มีพวกท่านคอยเป็นกำลังใจ นึกถึงเด็กกำพร้า หลาย ๆ คนที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพ่อแม่เป็นใคร

พวกเขาต่างหาก คือโดดเดี่ยวของจริง เมื่อเรามีในสิ่งที่เขาไม่มี ก็อย่าทิ้งขว้างมันเสีย

รักษาให้ดี ทะนุถนอมให้มาก ไม่มีใครรักเราเท่าพวกท่านได้อีกแล้ว

สุดท้าย รักป๊ากับแม่นะคะ ขอโทษที่วิ่งหนีทุกคนมาตลอด และ ขอบคุณที่ยังอยู่ข้าง ๆ กันมาตลอดจนทุกวันนี้

ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ

Comment

Comment:

Tweet

ตอนนี้อยู่บนดอยไงพี่ เป็นเด็กดอย (ฮา) เทอมหน้าก็ต้องย้ายลงจากเขา ไปอยู่ในเมือง มันก็ยังบ้านนอกอยู่ดี เลยได้อัพเกรดเป็นเด็กบ้านนอก ไม่ใช่เด็กดอยแล้ว confused smile sad smile

#3 By K-O-N on 2009-12-08 08:21

you will never walk aloneประโยคนี้แหละที่ช่วยพยุงฉัน

อ่านแล้วชอบจัง big smile
ย้ายไปบ้านนอก ยังไงน่ะน้อง

(พี่ก็เคยเจอสภาวะนี้นะ คนที่คิดว่าไกลเรามาก กลับเข้าใจเราสุด น้ำตาซึมเลย)

#1 By เมพหมี shakri on 2009-12-06 20:48